سلام

اوّل راجع به سؤال پست قبل يک نکته بگم و اونم اینه که هر کسی
جواب خاص خودش را داره و جواب به این سؤال فقط ميتونه يه جور
شناخت از خودتون به خودتون بده...

حالا يه دسته بندی:
فرض کنيد راه اوّل اصلا وجود نداشت و شما بايد با تنظيم پارامتر های
x,y راه دوم را سپری کنيد.

اینجا دو نوع آدم بوجود مياد.
1) کسی که از بين دو انتخاب x را انتخاب و ماکسيمم ميکنه
به این دسته از انسانها optimistic ميگن. يعنی کسانی که به دنبال
افزايش سود خود در يک جريان هستند.

2) کسی که از بينه دو انتخاب y را انتخاب و مينيمم ميکند
به این دسته pessimistic ميگن . يعنی افرادی که به دنبال کاهش دادن
ضرر خود در يک جريان ميباشند.

خوب حالا ميتونيد به این فکر کنيد که اگه يک فرد optimistic يه همسر
يا يه دوست pessimistic داشته باشه چه اتفاق هايی ميتونه بيفته!

امين.
-----------------------------------------
این مقاله به نظر من چيزهای زيادی برای خوندن داره.
حداقل همين که ببينيم در کجای دنيا ایستاديم و يک سری عمده ای از
مشکلات اجتماعی ما از کجا سرچشمه ميگيرن. (اطلاعات آماری)
و البته يک سری اطلاعات ديگه هم داره که فکر کنم دونستنشون بد
نباشه. (البته اگه نميدونيد!)

-----------------------------------------
هفته ی گذشته کنسرت اندی و کامران هومن رفتم . قسمت اندی خوب
بود. چون همش آهنگ شاد و باحال خوند. ولی قسمت کامران هومن
کلی حال گيری بود! اوّل که با اهنگ نمره ی 20 شروع کردن (که فقط
ياد آور کلی خاطره بود برای من) بعدش هم يکی در ميون آهنگ غمگين
ميخوندن که خوب معلومه چی ميشه ديگه! و در پايان هم با نمره ی 20
تمام شد...